Styl San Feng

Podejścia do praktyki Tai Chi są różne u różnych ludzi, kształtują one też poglądy na temat uprawianych stylów Tai Chi.

Moim zdaniem Tai Chi jest ponad stylowe a styl to narzędzie pracy, część metodyki służącej rozwijaniu konkretnych, praktycznych umiejętności, które są potrzebne w Tai Chi i przydatne w życiu codziennym.

Chciałbym dziś wstępnie przedstawić jeden z uprawianych przeze mnie stylów, który wywarł wielki wpływ na całą, moją praktykę indiwidualną i na pracę ze studentami, praktykami Tai Chi.

Dlatego wstawiam fragment przetłumaczony z angielskiego tekstu informacyjnego o programie naszej szkoły:

Styl San Feng

Tai Ki Kung to rodzinny styl Tai Chi mojego nauczyciela. Mistrza Ming Wong Chun Ying, lekarza medycyny chińskiej i zachodniej, nauczyciela Kung Fu (Gong fu) i Tao Yin (Qi Gong), ucznia swojego pradziadka, Wong Mou Wan’a i jego ucznia Men Tou Ci. Równolegle z praktyką swojego rodzinnego stylu Tai Ki Kun (Tai Chi Chuan) San Feng, mistrz Ming praktykował i studiował też inne style Tai Chi Chuan.

Tai Ki Kung – praca z zasadą Tai Chi i jej praktycznymi zastosowaniami.

Tai Ki Kung jest kompletną, wszechstronną i ciekawą metodą pracy nad tworzeniem, przywracaniem i zachowaniem psychofizycznej równowagi w sobie i swoim otoczeniu. Od praktycznej strony jest sztuką tworzenia wewnętrznej równowagi, sztuką medytacji, walki (samoobrony) i pielęgnacji zdrowia.

Tai ki Kung Chang San Fung – Praktyka Tai Ki (Tai Chi) zgodnie z zasadami przekazanymi przez Chang San Fenga.

Tai Ki to Tai Chi w języku kantońskim (zapisane we włoskiej transkrypcji fonetycznej). Termin ten odnosi się do zasady dynamicznej równowagi energii Chi (wzajemnych przemian yin i yang). Działanie zasady Tai Ki (uzupełniania się przeciwieństw) możemy zaobserwować w każdym przejawie procesu życia. Najbliższym nam przykładem jest nasz własny oddech. Wdech (yin) przechodzi w wydech (yang). Obie fazy oddechu wzajemnie się dopełniają w rytmie Tai Chi (Tai Ki), towarzysząc nam nieprzerwanie przez całe życie.

Kung oznacza pracę, praktykę, doświadczenie zdobywane z upływem czasu przez praktyczne działanie. Sztuka Tai Ki Kung jest unikalnym, mało znanym stylem Tai Chi pochodzącym z południowych Chin, z Kantonu. Styl Tai Ki Kung San Feng (Tai Chi Kung – praktyka Tai Chi), wcześniej nazywał się: Tai Ki Kun San Feng (Tai Ki Kun to Tai Chi Chuan w języku kantońskim). Około roku 1995 mistrz Ming Wong zmienił nazwę stylu z Tai Ki Kun San Fung (Tai Chi Chuan Chang San Feng’a) na Tai Ki Kung San Fung, wymieniając termin Kun (chuan) na Kung (gong) praktyka, praca. W ten sposób chciał podkreślić znaczenie praktyki i rozwój wiedzy i umiejętności przez praktyczne doświadczenie.

Terminu Tai Ki Kung nie należy mylić z terminem Qi gong w jego współczesnym znaczeniu.

Styl Tai Ki Kung San Fung został sprowadzony do Europy, do Włoch, w latach 80 dwudziestego wieku przez mistrza Ming Wong C.Y. ucznia mistrzów Wong Mou Wana i Men Tou Chi. Jednym z pierwszych i najbliższych europejskich uczniów mistrza Ming Wonga C.Y. jest Tomasz Nowakowski, mieszkający na stałe w Londynie, w Wielkiej Brytanii. Tomasz Nowakowski sprowadził sztukę Tai Ki Kung do Austrii, Czech, Francji, Niemiec, Polski, Słowacji i Wielkiej Brytanii oraz uczył i prezentował ją na miedzynarodowych spotkaniach nauczycieli i praktyków Tai Chi Chuan we Francji, Niemczech i na Taiwanie. Od roku 1992 do chwili obecnej Tomasz Nowakowski wykształcił liczne grono praktyków i kilkunastu nauczycieli Tai Ki Kung uczących tej sztuki w różnych krajach.

Fundamentem praktyki stylu jest praca z zasadami Tai Chi, na przykład, świadomość i jakość ruchu i Trzynastoma fundamentalnymi (podstawowymi) formami Tai Chi, koncepcją Tai Chi mistrza Chang San Feng’a.

Film ilustrujący artykuł, przedstawia jedną z możliwych wersji technicznych formy Matki „średnich pozycji”. Jest to jedna z podstawowych form stylu, sekwencja ruchu formy jest złożona z różnych wariantów emisji siły występujących w „Trzynastu podstawowych formach Tai Chi”, ośmiu bram (osiem sposobów emisji energii ruchu z wykorzystaniem zasady pustki i pełności) i pięciu kroków.

Choć nie wszyscy praktycy Tai Chi się z tym zgadzają, autorstwo koncepcji trzynastu podstwowych form emisji siły przypisuje się Chang San Feng’owi, stąd nazwa stylu.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s